پیش‌آهنگی چيست و پيش‌آهنگ كيست؟

پیش‌آهنگ پیشاهنگ پيش‌آهنگی پیش‌آهنگی

پیشآهنگی نهادی است مردمی برخاسته از بطن جامعه و برای خدمت به جامعه پیشآهنگی رسم زندگی است آموزش تجربه ها و پیروزیهاست و سراپا شور و شوق ا ست پیشآهنگی نهضتی است برای آموزش و با هدف شادزیستن. آنچه در زندگی لازم است پیش آهنگی از هیچ، همه می آفریند و عشق می پرورد. پیش آهنگ ، امدادگر، ارشادگر، احساسگر و ابداع گر است. پیش آهنگ همیشه و در همه جا یار و یاور بنی نوع است. چگونگی بهره برداری از امكانات اندك، حل مشكلات، تلاش برای رفع آنها و در كنار آنها شاد بودن و شادان زندگی كردن را می آموزد و میآموزاند. پیشآهنگی برای جوانان بالای ۱۷ سال بسیار جذاب و قابل توجه است چرا كه روشی است برای دوست یابی ، فرصتی است برای سرگرمیهای سودمند و هدف دار. آنها با گروه و در كنار اعضاء حس مسئولیت واستقلال را تجربه میكنند. آنها در این راه طبیعت را با تمام زیباییها و جذابیتهایش لمس می كنند و عشق به حیوانات و حفظ محیط زیست را آموزش می بینند. پیشآهنگی یعنی پیشرو بودن، پیشگام بودن. پیشآهنگی كلاس درس نیست، تكرارها و خمودگیها نیست، پیشآهنگی یك مكتب است كه طراوت میزاید و نیكی می آموزد. در پیش آهنگی فرد میآموزد كه چگونه در جامعة اطراف خود با روحی بلند زندگی و خدمت كند. چگونه از توان و نیروی خدادادیش بهرهمند گردد؟ چگونه بیاموزد و چگونه به دیگران تعلیم دهد؟ میآموزد وقتشناس و درستكار ، امین و شجاع، راستگو و خوشرو ، مطیع و مؤدب، شریف و امانتدار باشد. میآموزد پاسدار خوبیها و زاینده نیكیها باشد. آنچه پیش آهنگ میآموزد در كلاس درس و به اجبار نیست ، دل طبیعت كلاس اوست، از طبیعت می آموزد و بهره ها می گیرد. پیشآهنگی تخصص در یك علم و یك زمینه نیست. بلكه پیش آهنگ ، قصد و عزم انجام هركاری را دارد. او یك پزشك ، مربی، معلم، ورزشكار، مبتكر و خلاق است. در مواقع خطربه موقع عكس العمل نشان میدهد، هنگام جراحت می داند به شخص چه خدمتی باید بكند تا خطر را از وی دور سازد .او بی ادعا است و علم و ثروتش را وسیله فخر فروشی قرار نمیدهد. در زمان استراحتش آنچه را می داند به دیگران میآموزد و از دانسته های دیگران بار میگیرد. آنگاه كه خود و دیگران را از شلوغی و آشفتگی زندگی روزمره به دامان طبیعت مهمان میكند، فریاد شادی سرمیدهد. فریاد شادی پیش آهنگ فریادی بر سر همه دغدغههای روحی، بازیافتن انرژی و توان دوباره برای خدمت میباشد. وقتی در اردو به سر میبرد، صبح با نوای خوش نسیم و زمزمه جویباران از خواب برمی خیزد و پرچم ملی كشورش را كه به اهتزاز درآمده است، میبیند. به میهن خود مباهات می كند، به احترام میایستد ، سلام می دهد و به شرف خود كه بالاترین ارزشهای وجودی اوست سوگند یاد می كند، كه به اندازه تواناییش وظیفه خود را نسبت به خدا، ملت و میهن انجام دهد. سوگندیاد میكند كه همواره به مردم خدمت و یاری رساند. تن خود را توانا، خرد خود را بیدار و روان خود را پاك نگه دارد. همین امر به او انرژی میبخشد. از طلوع خورشید تا غروب در پی انجام كار نیك و شادی آفرینی، یادگیری و توانمند ساختن خویش و خلاصه در پی مفید بودن است. لباس پیشآهنگ را كه نماد نیكی و خوبی است برتن می كند، گره دستمال گردن را كه سمبل خدمت است می بندد، تا هرگز خستگی بر جسم و روحش غلبه نكند. مصمم و با اراده برای مقابله با مشكلات پیشمیرود و با شمشیر بران اعتماد به نفس خویش، همه موانع را از سر راه برمی دارد. او به خدای آسمانها چشم دوخته و عشق به وطن را در آمال خویش می پرورد. او همواره آماده خدمت است و شعار آماده باش را سرلوحه زندگی خویش قرار داده است. پس پیش آهنگی یعنی شعر، شعور و شعف. پیش آهنگی یعنی زندگی با عشق، طبیعت و زیباترین زیباییها ، پیشآهنگی یعنی؛ نردبان صعود به خواسته ها، آمال و آرزوها، باید به اوج رسید ، به هدف و كمال اما پله پله، در پیشآهنگی پله اول دانستن تمامی منش ها و شعارها، روشها و فریاد شادیها است. دانستن سوگند پرچم ، احترام به آن و افراشتنش كه تمامی این آموخته ها پیش آهنگ را پله ای بالاتر می برد. قدم می گذارد در راه آموختنی كامل تر و شیرین تر، پله ای كه در آن كمك به هم نوع ، جهت یابی و یافتن راه درست را میآموزد كه چگونه بخواند نقشه راهها را و او می بایست آگاه باشد به تمامی این دانشها تا باز پلهای دیگر بالا رود و لحظه به لحظه به نقطه اوج خود نزدیك و نزدیكتر شود. او در این مرحله است كه میآموزد چگونه مكانی را برای زندگی در طبیعت برگزیند، در این هنگام هم هوا شناس است و هم پزشك، هم معلم و هم منجم، هم آشپز است و هم كشاورز و آنچه را كه نمیداند میآموزد چادرش را كه سرپناه اوست برپا می كند. آب و هیزم فراهم می كند و مكان خوابش را خود می سازد. او خود را آماده ایستادن در برابر بدترین شرایط میكند، سرما و گرما، برف و باران همه و همه را تحمل می نماید تا فردی پایمرد شود، در برابر تمامی سختیها، نیازش را برطرف میسازد و رفع حاجت می كند. غذا می پزد، آشپزخانه میسازد و تمام وسایل مورد نیازش را فراهم می نماید. دراین دوره پیشآهنگ بر داناییاش میافزاید و دیگر كمكهای اولیه را خوب می داند. انواع مسمومیتها، گزیدگی حشرات، آفتاب و گرما زدگی، شكستگی استخوان، برق گرفتگی، خفگی، همه وهمه را میداند و با دانش خود مرهمی می شود برتمام این دردها و علاوه برآن درمانی می شود به تمام آلام روحی و شاد می كند و می خنداند چرا كه هنری والاتر از شاد كردن نمی شناسد.